Arzbach, Brunt & Smit

Ruim vijftig jaar geleden richtten een stel Zaankanters de band Stampei op. Zeven jaar later hielden ze ermee op, waarna ex-leden een nieuwe band begonnen: De Dijk. Met meer dan 3.000 optredens door heel Nederland groeide De Dijk uit tot een grote naam, tot het doek in Paradiso definitief viel.

Oud-Dijkleden Nico Arzbach (gitaar) en Roland Brunt (saxofoon) gingen daarna verder met schrijver/verteller Peter Smit onder de naam Arzbach, Brunt & Smit. In hun nieuwe toer spelen ze nummers van De Dijk én van hun drie eigen albums, afgewisseld met anekdotes over wat muzikanten rond hun optredens meemaken - van de Rolling Stones in Den Haag tot David Bowie in een bos bij Oslo. Soms bizar, soms leerzaam, bij vlagen hilarisch.

De rode draad door de avond is het reislied On The Road (Huub van der Lubbe/Nico Arzbach), waarvan de volledige songtekst hieronder staat:

Groene weiden bonte koeien / Grazend in het avondrood / Paarse heide eenden broeden / In de rietkraag langs de sloot / Maar daar hebben we geen tijd voor / Zei de gek de idioot / Want de bus haalt amper 80 en we zijn weer / On the road

Restaurantje haute cuisine / Badend in het neonlicht / Nette obers die bedienen / Met een lach op hun gezicht / Maar het wordt een snel patatje / En van thuis een sneetje brood / Want de bus haalt amper 80 en we zijn weer / On the road

Als rechts van de weg de sloot is / En links van de weg de dood / En aan het eind van de weg de goot is / Dan blijf ik liever on the road

Volle zalen keihard swingen / En de hele zaak aan pulp / 1000 groupies staan te springen / Om een knoopje van m'n gulp / Maar de bus moet ingeladen / Als dat klaar is zijn we dood / Zo haal je nooit de tachtig maar we zijn weer / On the road