Joris Luyendijk (1971) is een Nederlandse journalist, schrijver en antropoloog die zijn loopbaan begon als correspondent in het Midden-Oosten voor onder meer De Volkskrant, NRC Handelsblad en de NOS. Hij brak door met 'Het zijn net mensen' (2006) en bereikte een groot publiek met 'Dit kan niet waar zijn' (2015), zijn onthullende verslag van de Londense bankierswereld dat meer dan 300.000 keer werd verkocht en de NS Publieksprijs won. In 2022 volgde 'De zeven vinkjes', over structurele privileges in de Nederlandse samenleving. In mei 2026 legde hij zijn perskaart neer om zich als activist volledig in te zetten voor Oekraïne.
Luyendijk legde in mei 2026 zijn perskaart neer na dertig jaar journalistiek, omdat hij zijn betrokkenheid bij de oorlog in Oekraïne niet langer verenigbaar achtte met journalistieke onafhankelijkheid.
Hij reisde meerdere keren naar Oekraïne met hulpkonvooien van Protect Ukraine en haalt geld op met lezingen over de oorlog en de dreiging die hij van Rusland ziet uitgaan.
In De Ongelooflijke Podcast van NPO Radio 1 (29 maart 2026) bevestigde Luyendijk publiekelijk dat hij geen journalist meer is.
Luyendijk zamelde via Hope4Ukraine al € 150.000 in voor veilige bevallingen in Oekraïne.
'De zeven vinkjes' verscheen in 2022 en zette een breed maatschappelijk debat in gang over kansenongelijkheid en de privileges van hoogopgeleide witte mannen in Nederland.
