Canto Ostinato is een minimalistisch muziekstuk van de Nederlandse componist Simeon ten Holt (1923-2012), geschreven tussen 1976 en 1979. Het werk bestaat uit herhalende muzikale cellen die door de uitvoerders vrij gecombineerd kunnen worden, waardoor elke uitvoering anders klinkt. Dankzij die openheid is het stuk gespeeld op twee, vier of zelfs zes vleugels, maar ook op orgel, harp, slagwerk en saxofoonensemble - en het is uitgegroeid tot het meest uitgevoerde werk uit de Nederlandse hedendaagse klassieke muziek. Internationaal begint de bekendheid pas recent door te breken, mede door een reeks opnames die het stuk buiten Nederland introduceren.
NPR-criticus Tom Huizenga nam de nieuwe opname van Metropolis Ensemble, Erik Hall en Sandbox Percussion op in zijn beste-albums-lijst voor de eerste helft van 2026.
Metropolis Ensemble, Erik Hall en Sandbox Percussion brachten op 3 april 2026 een nieuwe grote-ensemble-opname uit op het label Western Vinyl.
De uitvoering van Canto Ostinato op vier vleugels in de Grote Zaal van het Concertgebouw Amsterdam op 27 januari 2026 was uitverkocht.
Pianiste Helena Basilova presenteerde tijdens Amsterdam Dance Event 2025 een nieuwe versie van Canto Ostinato, gecombineerd met elektronische texturen en een lichtinstallatie van Nick Verstand.
Op 13 september 2025 vond in het Nederlands Openluchtmuseum een ligconcert plaats met Canto Ostinato, uitgevoerd door pianist Jeroen van Veen.
Ligconcert met Canto Ostinato in de Soefitempel: een avondvullende muzikale ervaring waarbij je liggend naar dit klassieke stuk luistert in een ruimte met bijzondere akoestiek.
Simeon ten Holts klassieke compositie Canto Ostinato wordt uitgevoerd in de Martinikerk, een werk dat door zijn herhalende tonen een hypnotiserend karakter heeft.
